Όταν μετακόμισα στην Αθήνα, βρήκα ενα σπιτάκι 45 τετραγωνικών στο Παγκράτι. Το σπίτι ήταν στον 5ο όροφο και ήμουν μόνος μου αφού δίπλα ήταν η ταράτσα. Το δωμάτιο και την κουζίνα τη χώριζε ένα πάσο και είχα δύο σκαμπό για να τρώω. Μου το δείχνει ένας θείος του κυρίου που μιλούσα στο τηλέφωνο και μένει 2 τετράγωνα πιο δίπλα, ο θείος με εγκρίνει, συμφωνούμε στα χρήματα και έρχεται η ώρα να γνωρίσω τον ιδιοκτήτη και να δώσουμε τα χέρια. Έρχεται με τη γυναίκα του και τις δύο κόρες του και η συμφωνία είναι τα λεφτά να του τα δίνω στο χέρι καθώς δεν τον συμφέρει να το δηλώσει. Για αυτο μου είχε και καλή τιμή οπότε και συμφωνώ. Κάθε μήνα ερχόταν ο τύπος απο το σπίτι και του έσκαγα το ενοίκιο κασέρι.
Γενικά ωραίο ζευγάρι και οι δύο. Γύρω στα 50. Αυτός έτρεχε σε μαραθώνιους χρόνια, και το αντικείμενο της ιστορίας μας η γυναίκα του, ήταν 45-48, δεν ρώτησα ποτέ,
αθλητικό κορμί επίσης, όχι βέβαια σαν αυτόν, καστανή με μαλλιά ως τον ώμο, κοντούλα, άσπρο δέρμα και γλυκιά φατσούλα. Μένανε στα βόρεια προάστια αλλα ειχανε μεγαλώσει και οι δυο στη γειτονιά και ερχόταν τακτικά αφού είχε το σόι του τριγύρω. Ήταν καλωζωϊσμένοι και οι δύο με καλές θεσμικές θέσεις.
Μετά απο κανέναν χρόνο, ο τύπος λόγω των πολλών μαραθωνίων διέλυσε τους χόνδρους από τα ισχύα του και χειρουργήθηκε μένοντας στο κρεββάτι τρεις μήνες και μετά πατεριτσες, φυσικοθεραπείες κ.λπ. Έτσι, όντας ανήμπορος, ανέλαβε η γυναίκα του όλες τις εξωτερικές δουλειές της οικογένειας και η κυρία όπως καταλαβαίνετε είχε καύλες.
Η αλήθεια ειναι οτι στην αρχή δε μου πέρασε απο το μυαλό τι θα επακολουθούσε. Ήρθε την πρώτη φορά και με περίμενε κάτω μέσα στο αμάξι. Της έδωσα τα χρήματα και πιάσαμε ψιλή κουβέντα στο δρόμο. Ουσιαστικά γνωριστήκαμε και ηταν αρκετά φιλική ενώ είχαμε και καλή χημεία καθώς γέλασε με κάνα δυο μαλακιες που είπα. Οταν ομως κατι ειναι γραφτό να γίνει το σύμπαν θα συνωμοτήσει για να γίνει πραγματικότητα.
Τα υδραυλικά του σπιτιου ήταν αρχαία και είχαν σαπίσει και δεν στάζανε σταγόνα νερό απο μια φαση και μετα με αποτέλεσμα να αδυνατω να κάνω ενα μπανιο της προκοπής. Εξαρχής δεν έβγαζε πολυ νερο και του το ειχα πει να τα αλλαξω και να τα βρούμε στο ενοίκιο αλλα ηταν καθετα αρνητικός δείχνοντας μου ποσο τσιγκούνης και μιζέρος είναι. Τον καλώ λοιπόν στο τηλέφωνο να τον ενημερώσω οτι δε μπορω να κάνω τη δουλειά μου. Μου στέλνει υδραυλικό μαζί με τη γυναίκα του για να δει και αυτή ιδίοις όμμασι αν τους κοροϊδεύω. Ο υδραυλικός ενημερώνει οτι θέλουν ολα αλλαγή.
Καταστροφή….εγω γελουσα αλλα δεν ήμουν και μαλακας να του πω μισα μισα. Με τα πολλά λεει το ναι στο τηλέφωνο με τη γυναίκα του η οποία μιλούσε χαμηλόφωνα. Ο υδραυλικός φευγει και κλείνουμε ραντεβού.
Κερνάω ενα νερό στη γυναίκα του και πιάνουμε παλι κουβεντούλα.
-Πωπω ντροπή. Είχες δίκιο ολα σάπια ηταν.
-Ε μα ναι κυρια Νάνσυ, σας το είπα.
-Λεγαμε μήπως ήσουν υπερβολικός
-Μα τι υπερβολικός? Ειναι 50 χρονων η πολυκατοικία και δεν ειχαν αλλαχτεί ποτέ. Ούτως ή άλλως κέρδος για το σπιτι ειναι, εδω θα μείνουν.
-Ναι μωρέ αλλα….
-Ειναι λιγο σφιχτός ο κύριος Λάμπρος…
-Οχι μωρέ…ειναι πολλα τα έξοδα με δύο παιδια στην εφηβεία…βασικά ειναι ναι!
Σκαμε στα γέλια και αλλάζουμε θεμα και με ρωτάει για τη δουλεια μου και τη ζωή μου γενικά. Ελεύθερος εγω και μου λεει:
-Η Αθήνα ενδείκνυται για εργένη. Εχει πολλους πειρασμούς, να τους απολαύσεις.
-Πολλους ναι και τους απολαμβάνω! (Παπαριές έλεγα είχα να γαμήσω καιρό)
-Είσαι νέος, τώρα που εισαι ελεύθερος ζήσε!
-Και εσείς παντως νέα ειστε. Μπορείτε να απολαύσετε τη ζωή ποικιλοτρόπως.
-Εεε, δε φτάνει ο χρόνος και όταν φτάνει θες ξεκούραση….τέλος πάντων σε ζαλίζω.
-Είναι ταξίδια….
-Κοστίζουν μου λεει απότομα. Και με χαιρετάει!
-Καλό βραδυ λοιπόν.
Κατι μου έδειξε ολο αυτο αλλα ηταν απροσδιοριστο στο κεφαλι μου. Σίγουρα δεν περνούσε τελεια στο γάμο της αλλά με γούσταρε? Ερχεται τη μερα του ραντεβού με τον υδραυλικό και μου φέρνει τις μπαταρίες που αγοράσανε για να τις τοποθετήσει (τις πιο φθηνές πηραν) και ανανεώνουμε το ραντεβού μας σε 10 μερες που έβγαινε ο μήνας και θα της έδινα τα ενοίκιο.
-Καλημερα! Τι κανεις?
-Καλημερα! Καλά κυρία Νάνσυ. Εσείς?
-Καλά και εγώ. Να σου πω…μπορείς κατά τις 7 να περάσω απο το σπιτι?
-Ναι μπορω, θα ειμαι γυμναστήριο 7.10 θα ειμαι σπιτι.
-Σε ποιο πας?
-Σε εκείνο…
-Ναι ναι το εχω δει…Είναι γυμναστής ακόμα εκεί ο Κώστας?
-Είναι ένας Κώστας, ετσι και ετσι….
-Ναι αυτός είναι να του δώσεις χαιρετίσματα.
-Οκ…
Βρίσκω τον Κώστα, χαιρετίσματα του λέω από τη Νάνσυ. Οταν κατάλαβε για ποια του λεω, μου αποκάλυψε οτι την είχε γκόμενα πριν παντρευτεί.
-Μας είχαν φάει οι διαδρομές. Αμάξι ειχα τοτε, την πηγαινα στον Υμηττό και τη γαμουσα. Το έπαιζε παρθένα αλλά δεν χόρταινε γαμησι. Καλή κοπέλα πάντως!!!! Πες της να περάσει καμια βόλτα μου λεει κ μου κλείνει το μάτι….
Το γεγονος οτι η κυρια Νάνσυ γουσταρε πουτσα στα νιάτα της με ειχε κυριεύσει όσο πηγαινα για να τη συναντήσω καυλωνα. Πραγματι 7.05 είμαι κάτω από το σπίτι με τα λεφτά στο χέρι. Καταϊδρωμένος απο το γυμναστήριο ενώ έχει ψωλόκρυο με παγωμένο βοριά, το εχω δαγκώσει. Την καλώ στο τηλέφωνο και μιλάει. Στα αρχίδια μου και εγω και ανεβαίνω πανω στο σπιτι. Πάει 7.20, πουθενά η κυρια. Στα αρχιδια μου και παλι και μπαίνω για μπανιο. 7.25 και ενω πλενομαι χτυπάει το τηλέφωνο. Μέσα απο τη μπανιερα το σηκώνω:
-Έλα…σόρρυ άργησα λίγο μπορείς να κατέβεις?
-Ναι …κυρια Νάνσυ επειδή ήμουν ιδρωμένος απο το γυμναστηριο και εκανα μπανιο μπορείτε να ανέβετε δυο λεπτα πανω.
-Είσαι τυχερός που βρήκα πάρκινγκ. Ανεβαίνω.
Σκουπιζομαι όπως όπως και φοράω ενα σορτς και μια φανέλα αμάνικη. Χτυπάει το κουδουνι…
-Τι έγινε? Του έδωσες και κατάλαβε? Πόσο νερό έριξες? Μούσκεμα εισαι και γελάει.
-Ναι, περάστε. Δεν σηκώσατε το τηλέφωνο και είπα μην ετυχε κατι και μπηκα για μπανιο.
– Είχε κίνηση. Ενταξει με τις βρύσες? Μου λεει μπαίνοντας και ρίχνει μια ματια στο γεματο υδρατμούς μπανιο.
-Ναι ολα σούπερ!
-Βρήκες τον Κώστα?
-Μπααα θα τον βρω μεθαύριο.
-Τι κρύο σημερα εεε? Ήθελα να ξεκουραστώ αλλά είπα να ενεργοποιηθώ και να παω και εγω γυμναστήριο και και να μαζεψω τα κορίτσια στις 9.30. Αρκετα εχω παραμελήσει τον εαυτό μου!
-Έτσι να έχετε το σύζυγο σε εγρήγορση.
-Ναι ναι πολυ που τον νοιάζει νομίζεις…
-Να σας πω να κεράσω ενα εσπρεσακι?
-Λες? Αντε και δεν φτιάχνεις? Μπας και ξυπνήσω λιγο. 5 λεπτά θα κάτσω και θα φύγω.
-Ειναι ο καιρός σήμερα για αραλίκι αγκαλιές κλπ
-Με παιδια δεν υπάρχουν αυτά….θα κανεις και θα το δεις.
-Ε εντάξει αλλα όταν μπορείς να το κανεις να το κανεις. Να θες να ζήσει τη ζωή.
Ότι μου είπε ο Κώστας και η κουβεντα που κάναμε, ιδίως οτι δεν τον ενδιαφέρει ιδιαίτερα το σύζυγο, με εχει κανει ψιλοκαυλωσω και να κάνω σενάρια στο κεφαλι ενόσω φτιάχνω τον καφε.
-Ορίστε και τα χρήματα… και ο καφές σε λίγο έτοιμος.
-Ε, καλά, δεν ήταν ανάγκη να τα φέρεις τώρα.
– Ήταν. Δεν μου αρέσει να χρωστάω… ειδικά σε σένα.
– Ενικός? Χαμογελάει. Εμένα δεν με ενοχλεί.
-Νιωθω ανετα η αληθεια ειναι. Τωρα για τα χρήματα τι τωρα τι μετα? Έτοιμο το καφεδάκι…
Της δίνω τον εσπρέσο από το πάσο, και πλησιάζω αργά προς το σκαμπό όπου κάθεται η Νάνσυ
-Πρόσεχε, καίει.
Παίρνει το φλιτζάνι, με κοιτάζει στα μάτια Μμμ… μύρισε ωραία.
-Όχι όσο εσύ…
Επικρατεί παύση, κοιταζομαστε λιγο παραπάνω από το κανονικό.
-Πάντα τα λες αυτά ή μόνο όταν έχεις φτιάξει καφέ?
-Μόνο όταν κάποια με κάνει να ξεχνάω αν έβαλα ζάχαρη ή όχι.
Γελάει, σκύβει λίγο μπροστά ενώ εγώ στέκομαι όρθιος απέναντι της. Νιώθω ηλεκτρικό ρεύμα να με διαπερνά και ο πούτσος έχει σκληρύνει. Πίνοντας τον καφέ παρατηρεί το καθαρό μποξεράκι που ειχα αφήσει στο κρεββάτι για να το βάλω και το ξέχασα.
-Κάτι ξέχασες να φορέσεις. Φαρμάκι μου τον έκανες!
-Δεν το ξέχασα απλά στο σπίτι μου μου αρέσει η ελευθερία κ η άνεση. Μισό να πιάσω τη ζάχαρη,
η οποία είναι στο πάσο από πίσω της. Την πλησιάζω επικίνδυνα κοντά και ακουμπάω τον πούτσο μου πάνω στο γόνατο της.
-Ορίστε η ζάχαρη!
Ηλεκτρίστηκε, φάνηκε στο βλέμμα της έχασε τη γη κάτω από τα πόδια της.
-Νομίζω πρέπει να φύγω.
-Νομίζω πρέπει να κάτσεις.
Και πλησιάζω να τη φιλήσω…έχει ήδη κλείσει τα μάτια της και ορμάω. Φιλιόμαστε απαλά κ σιγά σιγά βάζω χέρι στο στήθος της. Τα φιλιά γίνονται πιο έντονα καθώς έχει ανοίξει τα πόδια της ενώ κάθεται στο σκαμπό και συνεχίζουμε τα φιλά. Βγάζω τη μπλούζα της και χαϊδεύω τα βυζιά της με το ένα χέρι και με το άλλο βγάζω έξω τον πούτσο μου που στάζει. Παίρνω το χέρι της και το βάζω πάνω μου και αρχίζει να μου τον παίζει. Ξαπλώνω στο κρεββάτι, πέφτει στα γόνατα και αρχίζει να μου τον ρουφάει. Το κεφάλι της ανεβοκατεβαίνει γρήγορα καθώς μου παίζει και με τα αρχιδια μου.
Θέλω να τη γαμήσω σαν τρελός. Βγάζει παπούτσια και κολλάν και την τραβάω αμέσως πάνω μου. Φοράει ένα μικροσκοπικό στρινγκάκι ενώ τρίβεται πάνω στον πρησμένο πούτσο μου. Παραμερίζω το βρακάκι της και μπαίνω μέσα. Η καυλιάρα είχε υγρανθεί καθώς με πίιπωνε. Η αντίσταση που έβρισκα στα τοιχώματα του μουνιού της με καύλωναν ακόμα περισσότερο. Ειχε τον απόλυτο έλεγχο και γνώριζε καλά το κορμί της. Ήξερε ακριβώς τι να κανει προκειμένου να φτάσει στην κορύφωση. Ένιωθα κάθε νεύρο της να πάλλεται καθώς χόρεύε πάνω στο καυλί μου ώσπου ξέσπασε με ένα υπέροχο χύσιμο κάνοντας μούσκεμα σεντόνια και όλη την φαλλική περιοχή. Γρήγορα τη γύρισα κ ήρθα πάνω της. Τα βλέμματα μας ηταν σε απόσταση αναπνοής. Το ανοιγμένο μουνί της με τρέλαινε και γρήγορα της έδωσα την πραμάτεια μου παντού πάνω στο κορμί της.
Είχαμε άλλο ένα μισάωρο και προσπάθησα η αλήθεια είναι να της ρίξω ένα μανίκι ακόμα αλλά ήταν κάπως αγχωμένη αλλά και ευχαριστημένη από ότι έγινε. Έτσι, μετά το μπάνιο της πρόσφερα ένα τσάι και συζητήσαμε. Ακροβατούσε στη σκέψη αν ήταν λάθος ή όχι ότι έγινε ενώ εγώ την καθησύχασα ότι όλα έγιναν όπως έπρεπε γιατί το θέλαμε και ότι δε θα της δημιουργήσω κάποιο πρόβλημα με τηλέφωνα και μηνύματα. Τέλος, της πρότεινα να με ξανά καλέσει και να ζήσουμε πάλι μια ανάλογη εμπειρία. Περίμενα πως και πως να με καλέσει μεσα στην βδομάδα αλλά τιποτα. Τη 2η βδομάδα τίποτα οπότε άρχισα να σκέφτομαι ότι αυτό ήταν….