:: www.Flock.gr :: Η Καθημερινή Σας Στάση! - Ερωτικές Ιστορίες - News - Lifestyle

User Rating: / 25 PoorBest 

 Περνούσα, ρε παιδιά, μια πολύ παράξενη και γκαντέμικη εποχή...


Άλλο πράγμα...

Να μην μπορώ να σταυρώσω γυναίκα, και όχι μόνο αυτό, αλλά εκεί που όλα πήγαιναν καλά, την τελευταία στιγμή χάλαγαν στο «τσακ»... και να σκεφτείτε πως η υπόθεση ήταν «κλεισμένη» μετα όλα της...

Μέχρι και στο κρεβάτι την ξάπλωνα την γκόμενα και είχε, κιόλας, μισογδυθεί.

Και τότε, της την έδινε ο τρόπος που ζούσε... τα οικονομικά της προβλήματα... ο κόσμος που ήταν κακός και ύπουλος... το τι έχει περάσει στη ζωή της, όπου η ζωή της μπορούσε κάλλιστα να γίνει βιβλίο μπεστ-σέλερ ή κινηματογραφική ταινία και άλλα πολλά που μ' έκαναν να τη λυπηθώ, αλλά και συγχρόνως να εξοργιστώ μαζί της για την ώρα και τη στιγμή που διάλεξε να μου τα πει.

Πάει στο διάολο... έτυχε, έλεγα μέσα μου, και έπεσα σε... ψυχοπλακωτική και ας μην τα βάζω με τον εαυτό μου...

Αμ, η άλλη, που την ώρα που της χάιδευα με όλη μου την τέχνη το βυζί, τότε βρήκε να ξεσπάσει για τους άντρες:

«Εσύ, Νίκο, αλήθεια, δεν βλέπεις τη γυναίκα μόνο σαν ένα μουνί, σαν σκεύος ηδονής;

Σκέφτεσαι καθόλου και την καρδούλα της, εκείνη τη στιγμή...

Νιώθεις κάποια ευαισθησία, κάποιο τέλος πάντων συναίσθημα, ή το μόνο που σ' ενδιαφέρει είναι να χύσεις και να τελειώσεις;» και να προσπαθώ, ο καημενούλης, με τον πούτσο μου καυλωμένο, αν είναι δυνατόν, Χριστιανοί, να της εξηγήσω πώς στο κάτω-κάτω της γραφής, δεν γίνονται αυτή την ώρα τέτοιου είδους συζητήσεις.

Και με ρωτά, η αθεόφοβη:

«Τι έχει... αυτή η ώρα...».

Τι να της εξηγήσεις και τι να της πεις, πως όταν τα μπαλάκια σου είναι πρησμένα, το μυαλό δεν είναι δυνατόν να παίρνει τέτοιες ανάποδες...

Το αποτέλεσμα;

Θα γελάσετε...

Κάτω από τη μελαγχολική, ψυχοπλακωτική... καύλα της δεσποινίδας, εγώ να παίζω με τα δικό μου καυλί, έχοντας για φόντο το θλιμμένο προσωπάκι της...

Η άλλη; Άστε την άλλη...

Με καλεί σπίτι της, πίνουμε, τρώμε, ξαναπίνουμε, μου λέει παρ' όλα αυτά ότι σήμερα δεν αισθανόταν στα «χάι» της για να πηδηχτεί... όλα καλά και άγια... όμως το ξεκάρφωτο παράπονο της ήταν πως πήρε λίγα κιλάκια στη μέση και τους γλουτούς και για του λόγου το αληθές, γδύθηκε για να μου το αποδείξει και να ζητήσει την ταπεινή μου γνώμη για το αν ήταν ελκυστική ακόμα ή έπρεπε επειγόντως να χάσει τα περιττά κιλάκια...

Όμως, μη νομίζετε πως η κοπέλα σήκωσε λίγο την μπλούζα της και κατέβασε διακριτικά το παντελόνι της, τραβώντας στο πλάι το σλιπάκι της, για να μου τα δείξει...

Γδύθηκε ολόκληρη...

Και όταν λέω γδύθηκε ολόκληρη, τα 'βγαλε όλα, για να έχω, λέει, μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα και μια πιο σφαιρική άποψη.

Δεν ξέχασε, παρ' όλα αυτά να μου τονίσει με διάφορες πόζες και στησίματα το υπόλοιπο καλλίγραμμο κορμί της, επαινώντας με, στο τέλος, για την ψυχραιμία και τον ανδρισμό μου, γιατί, κατ' αυτήν, ο «ανδρισμός» ενός άντρα φαινόταν και στην εγκράτεια και στη μη εκμετάλλευση της... δύσκολης θέσης που βρισκόταν μια άγνωστη του γυναίκα...

Ε, όχι... λέω μέσα μου, και φτιάχνοντας ένα ολόκληρο φιλοσοφικουπαρξιακο-σεξουαλικό σενάριο, την πείθω τελικά να τη βρω με το χέρι μου μπροστά της, όπως την έβλεπα, κολακεύοντας το γυναικείο φύλο...

Στο τέλος, η κοπέλα παραδέχτηκε πως ήταν μια τίμια και... αντρίκια ενέργεια.

Τέτοιες, λοιπόν, περιπτώσεις, φίλοι μου, μου συνέβησαν κι άλλες παρόμοιες και άρχισα, πλέον, να προβληματίζομαι τι έφταιγε.

Ήταν κάτι στη συμπεριφορά μου που τις «έσπαγε», δεν ήμουν τόσο θερμός λίγο πριν ξαπλώσουμε ή δεν χειριζόμουν καλά τα προκαταρκτικά;

Δεν νομίζω.

Ίσως κάτι από τη συμπεριφορά μου, κάτι που έκανε αυτές τις γυναίκες να αισθανθούν και να νιώσουν ένα φίλο και έναν άνθρωπο στο πλάι τους, και όχι βέβαια ένα γαμιά, ψυχρό εκτελεστή.

Βέβαια αν συνέβαινε κάτι τέτοιο, κέρδιζα σαν χαρακτήρας, όμως δεν γαμούσα...

Θα σκέφτονταν, πιθανόν, πως γαμιάδες είχαν και θα έβρισκαν όσους ήθελαν, όμως φίλο και κυρίως άνθρωπο... δύσκολο. Κι έτσι, τις ενέπνεα... με αποτέλεσμα να χάνουν τον ερεθισμό τους και να προτιμούν να χάσουν ένα γερό γαμήσι για να κερδίσουν έναν εξομολογητή.

Βέβαια, κάπου καταλάβαιναν μέσα απ' όλα αυτά και το δικό μου πρόβλημα, γι' αυτό και δεν έφερναν καμιά αντίρρηση, ίσα-ίσα μερικές με προέτρεπαν να τον «παίζω»...

Και εγώ άρχισα να πείθω τον εαυτό μου και να ριζώνω μέσα μου το γνωστό «έτσι και πετύχει η μαλακία, τύφλα να 'χει το γαμήσι...» και συμπλήρωνα «είναι και ακίνδυνο».

Μάλιστα, ως εδώ φτάσαμε και ακόμη παραπέρα, όταν κάποια καλή κυρία μου το έκανε καθημερινό σεξουαλικό βίωμα...


Ήταν ένα ήσυχο μεσημέρι που βγήκα στην Αθήνα να ψωνίσω.

Μέσα σ' όλα πήγα και σ' ένα κατάστημα αντρικών εσωρούχων για να ψωνίσω κάλτσες και σλιπάκια.

Το κατάστημα το είχε ένα νεαρό ζευγάρι, απ' ότι αρχικά μπορούσα να συμπεράνω.

Την ώρα που έμπαινα μέσα, ο κύριος βγήκε για κάποιες εξωτερικές δουλειές, όπως τον άκουσα να λέει, κι έτσι έμεινα μόνος με την πωλήτρια, που απ' ό,τι μου είπε ήταν συνιδιοκτήτρια στην επιχείρηση.


«Λοιπόν, μου είπατε για τρία ζευγάρια βαμβακερές κάλτσες, άσπρου χρώματος, δυο φανέλες ύπνου και κάτι ξεκινήσατε για σλιπ...».

«Ναι, θα ήθελα δυο κλασικά λευκά και τρία τάγκα διαφόρων χρωματισμών».

«Να σας δείξω», μου είπε η κοπέλα, που ήταν πολύ όμορφη, με ένα πολύ γλυκό στο σύνολο του πρόσωπο.

Σε λίγο μου άνοιξε πάνω στον πάγκο πέντε-έξι κουτάκια και μου έδειξε δυο διαφορετικές μάρκες που είχε σε διάφορους ανοιχτόχρωμους χρωματισμούς.

Διάλεξα τη μια μάρκα, που ήταν πιο μοντέρνα και τόνιζε τον άντρα γενικά και τον αντρισμό του ειδικότερα...

Δεν κάνατε άσχημη εκλογή, είναι τα καλύτερα από ποιότητα και από σχήμα και πιστεύω, πως θα πρέπει να σας πηγαίνουν πολύ...

Ω, ναι, σίγουρα σας κολακεύουν και είμαι βέβαιη πως θα ξαφνιάσετε ευχάριστα την κοπέλα σας».

Εγώ εντελώς αυθόρμητα χαμογέλασα αφήνοντας κάτω τα δυο σλιπ που κρατούσα.«Συγνώμη, αλλά απ' ό,τι συμπεραίνω από το ύφος σας, τώρα δεν πρέπει να έχετε κάποια σχέση και ενοχληθήκατε που σας το ανέφερα...».

«Μπορείς να με λες Γιαννη και δεν ενοχλήθηκα που μου το είπες, αλλά πρόκειται για ειρωνεία της τύχης η κατάσταση μου», και της εξήγησα όσο πιο συνοπτικά και καθαρά μπορούσα τις τελευταίες μου εμπειρίες, έτσι επειδή μου φαινόταν καλός ακροατής και ήθελα κάπου να τα πω...

Όταν τελείωσα την αφήγηση μου, την είδα να με κοιτά μ' ένα γλυκό και συγκαταβατικό χαμόγελο, αναλύοντας μου μια άλλη... θεωρία που επιδοκίμαζε τις εμπειρίες μου και την κατάσταση που βρισκόμουν.

Μου εξήγησε, λοιπόν, για μια δικιά μου υποσυνείδητη προσπάθεια... ψυχοσωματικής αποτοξίνωσης που ήθελα να κάνω, με αποτέλεσμα, δίχως να το θέλω, να περνά αυτό στις γυναίκες.

Όμως, πέρα απ' αυτά, στις περισσότερες γυναίκες αρέσει να βλέπουν τον άντρα να παίζει το πουλί του και αυτές απλά να παρακολουθούν κάτι που τονώνει και το δικό τους ηθικό σαν θηλυκά.

Ωραία, λέω, όλα αυτά, μα έτσι θα πρέπει να συνεχίσω;

Και δέχομαι μια πολύ αυθόρμητη απάντηση, του τύπου «Γιατί όχι...».

Της εξηγώ τότε πως θα ξεχάσουμε έτσι και πώς να γαμάμε.

«Όχι, βέβαια, αγαπητέ μου...

Όταν σ' αρέσει μια γυναίκα και τη θέλεις πολύ, δεν έχεις τέτοιο πρόβλημα, ακόμη κι αν έχεις να γαμήσεις γυναικεία τρύπα μια ολάκερη δεκαετία», μου απάντησε με τον ίδιο αυθορμητισμό και την ίδια πειστική ειλικρίνεια.

«Και για να δω, έτσι, από περιέργεια, πόσο τον έχεις και αν έχεις εξασκηθεί, πήγαινε πίσω από το παραβάν, γδύσου και "σήκωσε τον".

Έπειτα μισάνοιξε την κουρτίνα και γω από δω θα σε παρακολουθώ, από τον καθρέφτη που βρίσκεται απέναντι σου και με ανοιγμένα τα μπούτια...».

Tο αίμα ανέβηκε, απότομα, στο κεφάλι μου, ακούγοντας αυτά τα λόγια, ενώ ο πούτσος μου ήταν ήδη σε διέγερση και δίχως δεύτερη κουβέντα χώθηκα πίσω από το παραβάν, βγάζοντας τα ρούχα μου και κατεβάζοντας το παντελόνι μου.

Ο πούτσος μου ξεπρόβαλε θαρραλέος από το σλιπ μου, που το κατέβασα κι αυτό, θαυμάζονταςτον, προς στιγμήν, για τη δύναμη της στύσης του.

¶νοιξα λίγο το ένα κομμάτι της μακριάς κουρτίνας του παραβάν και αντίκρισα τη γυναίκα να με κοιτά με ικανοποιημένο ύφος, κάνοντας μου παράλληλα νεύμα με.το κεφάλι της να ξεκινήσω καθώς είχε ανοίξει ήδη τα μπούτια της και καθόταν στην καρέκλα αφήνοντας με άναυδο με την προκλητικότητα της.

Το θέαμα... έφτανε ως μέσα, στο μαύρο κιλοτάκι που φορούσε, ενώ εγώ σκεφτόμουν πως άλλη μια μουνάρα μ' έβαζε να παίξω το πουλί μου και στην ιδέα αυτή, τώρα πιά, να καυλώνω περισσότερο και να σφίγγω και να τραβάω με απαλό αλλά και βάναυσο τρόπο το πουλί μου.

Αυτή έβγαζε, πού και πού, τη μακριά της γλώσσα, κάνοντας μου νοερά γλειψίματα από εκεί που βρισκόταν, προκαλώντας με και ερεθίζοντας με μέχρι τα «μπούνια».

Το πουλί μου πλέον χανόταν μέσα στη χούφτα μου, καθώς το 'παιζα τρελαμένος κι αυτή έδειχνε να το διασκεδάζει με την καρδιά της μέχρι που μου έκανε νόημα να σταματήσω και να κρατώ το κεφάλι με τα τρία μου δάχτυλα και έτσι να συνεχίσω.

Αυτό ικανοποίησε τώρα την... μπανιστηρτζού μου, που μου 'κανε νεύμα να επιταχύνω και γω, νιώθοντας τώρα διπλή ηδονή, εκστασιασμένος τον... χοροπήδαγα μέσα οτα δάχτυλα μου, ενώ αυτή έγλειφε με πολύ πουτανιάρικο τρόπο τα χείλη της, τρελαίνοντας με όλο και περισσότερο, με αποτέλεσμα μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα να της κάνω μούσκεμα τις κουρτίνες του παραβάν.

Την είδα, φευγαλέα, να μου στέλνει ένα φιλάκι και ν' ανασηκώνεται να εξυπηρετήσει έναν πελάτη που μόλις έμπαινε στο μαγαζί..... 

Διαβάστε Επίσης....