:: www.Flock.gr :: Η Καθημερινή Σας Στάση! - Ερωτικές Ιστορίες - News - Lifestyle

User Rating: / 75 PoorBest 

 

Με την Αννα παντρευτήκαμε πέρυσι το καλοκαίρι και ήταν μια ξαφνική απόφαση να παντρευτώ ένα τόσο όμορφο κορίτσι 23 ολόκληρα χρόνια μικρότερή
μου. Μπορεί και επιπόλαια. Βλέπετε, όταν είσαι 55, πάνω από 2 χήρος και γνωρίζεις ένα τέτοιο κουκλάκι που σε ικανοποιεί αφάνταστα (ερωτικά εννοώ)
τρελαίνεσαι.

Με την πρώτη μου γυναίκα είχα στερηθεί το σεξ στην κυριολεξία. Όχι, δεν ήταν ερωτικά ψυχρή, ή κάτι τέτοια. Ίσα-ίσα, τα 7 πρώτα χρόνια που παντρευτήκαμε περνάγαμε καλά. Αλλά μετά αρρώστησε, καταλαβαίνετε, την ανίατη ασθένεια που στέλνει στον τάφο το 95% των ανθρώπων που πάσχουν, και...... Τέλος πάντων, τελευταία υπέφερε πολύ με φρικτούς πόνους και τελικά ξεκουράστηκε. Μαζί της κι εγώ και οι άλλοι μας συγγενείς.

Πάνε πέρασαν αυτά τώρα. Εγώ κατάφερα να ξεχάσω πολύ γρήγορα, αλλά με βοήθησαν και κάτι φίλοι που συμπαρασταθήκανε στον πόνο μου. Πούλησα το διαμέρισμα και τα έπιπλα, κάθε τι που μου θύμιζε εκείνη και άρχισα μια νέα ζωή. Αγόρασα ένα μικρότερο αλλά ολοκαίνουργιο τριάρι στην Ν. Σμύρνη πού 'ναι και κοντά στη δουλειά μου, καινούργια έπιπλα και για τρία σχεδόν χρόνια ζούσα σαν εργένης. Φυσικά και τον περισσότερο χρόνο μου τον
περνάω στο Ιατρείο μου (είμαι Οδοντίατρος) και εργάζομαι 20 χρόνια σαν το
σκυλί που λένε. Έχω πολύ πελατεία, αλλά και οικονομικά δεν έχω παράπονο.

Την Αννα την γνώρισα 3 μήνες μετά την κηδεία της γυναίκας μου. Είχα βάλει
μια αγγελία να βρω μια κοπέλα που θα αντικαθιστούσε την Κατερίνα (την παλιά μου γραμματέα που έφυγε λόγω γάμου και εγκυμοσύνης) και η Αννα ήταν
αυτή που είχε προϋπηρεσία και ήξερε την δουλειά. Και την προσέλαβα δίνοντάς της ένα μισθό σχεδόν διπλάσιο απ' ότι έδινα στην Κατερίνα.
Δεν ήταν όμως τακτική στο ωράριό της το πρωί. Ερχόταν γύρω στις 10, αλλά τι να κάνεις.. που να βρω καινούργια τώρα.

Μια μέρα πέρσι προθυμοποιήθηκε να ασχοληθεί και με προσωπικές μου δουλειές. Όχι τίποτα σπουδαίο. Να πάρει τα ρούχα απ' το καθαριστήριο, να μου ψωνίσει απ' το Σούπερ Μάρκετ, να, κάτι τέτοια.
Έτσι σύντομα το ένα έφερε το άλλο και καταλήξαμε να βγαίνουμε Καμμιά φορά
τα βράδια μετά την δουλειά. Καταλαβαίνετε, όταν βγαίνεις με μια κοπέλα που δείχνει ουσιαστικό ενδιαφέρον για τα προσωπικά σου, δένεσαι χωρίς να το θέλεις. Τώρα πες τε το πως η αιτία ήτανε η μοναξιά μου, ή η έλλειψη επικοινωνίας, ή οτιδήποτε άλλο. Μου έλεγε κι αυτή τα δικά της, και τους επόμενους 4, γίναμε και εραστές.

Εγώ είμαι από φύση μου είμαι ντροπαλός και άπειρος. Δεν θα έκανα ποτέ την
αρχή, αλλά αυτό το κορίτσι με είχε τρελάνει. Ήτανε καλοκαίρι και φορούσε μόνο την άσπρη μπλούζα στο ιατρείο. Μια μέρα πρόσεξα πως απο μέσα δεν φορούσε απολύτως τίποτα, εκτός απ' το βρακάκι της. Ξέρετε τώρα, όταν λέμε βρακάκι ενοούμε αυτό το λαστιχάκι που δεν κρύβει σχεδόν τίποτα...... τέλος πάντων, εκείνη την ημέρα με είχε κυριολεκτικά αναστατώσει. Νομίζω πως είναι η ώρα να σας την περιγράψω λίγο για να καταλάβετε τι εννοώ.

Η Αννα είναι απ' τα κορίτσια που τα κοιτάς σαν χαμένος όταν περνάνε δίπλα σου στον δρόμο. Είναι 1,73 (έχουμε σχεδόν το ίδιο ύψος και χωρίς να φοράει τακούνια) αδύνατη 60 κιλά, φυσική ξανθιά, με ατελείωτα καλλίγραμμα πόδια και μ' ενα πρόσωπο κάτι μεταξύ Κλώντια Σίφερ Μπριζίτ Μπαρντώ της εποχής μου.
Λεπτά και μακριά δάκτυλα, ψηλό ερωτικό λαιμό κι ένα κολαράκι στρογγυλό που παθαίνεις κολούμπρα όταν το ακουμπάς. Το μεγάλο της προσόν όμως είναι τα τεράστια στρογγυλά στήθια της με χοντρές ρώγες που κοιτάνε προς τα πάνω. Φοράει σουτιέν 36DD. Ωραιότερο στήθος, δεν έχω ξαναδεί στη ζωή μου. Και το δέρμα της,... τί να σας λέω. Απαλό σαν μετάξι, ή σαν μωρού παιδιού καλύτερα να πω.

Κάτι άλλο που την κάνει να ξεχωρίζει και να αναστατώνει κάθε άντρα που θα
την κοιτάξει, είναι τα χείλια της. Μιλάμε για σαρκώδη και καλλίγραμμα χείλια, κάτι σαν της Αλεξίου, που όταν τα πρωταντίκρυσα, γίνανε για πολύ καιρό η έμμονη φαντασίωση μου να τα φιλήσω και μετά ν' ακουμπήσουν στον πούτσο μου πάνω τους.

Εκείνο λοιπόν το μεσημέρι όταν την πρόσεξα μέσα στο εργαστήριο που μου έφτιαχνε καφέ, κυριολεκτικά αναστατώθηκα νοιώθοντας τον πούτσο μου να σκληραίνει! Το μεσημέρι της ίδιας μέρας είχα κενό από τις 3 έως τις 5 το μεσημέρι και όταν έφυγε η τελευταία πελάτισσα κατά τις 4, ήθελα να κάνω ένα κρύο ντους να δροσιστώ. Ανοίγοντας ασυναίσθητα την πόρτα του λουτρού τρελάθηκα. Νόμιζα πως είχε φύγει, αλλά είχα κάνει λάθος. Ήταν μέσα στην ντουζιέρα γυμνή, όπως την έκανε η μάνα της. Πήγα να κλείσω αμέσως την πόρτα και ψιθύρισα «με συγχωρείς, δεν ήξερα.......», αλλά δεν πίστευα στ' αυτιά μου όταν την άκουσα να λέει.

«δεν πειράζει Αλέκο μου» μου είπε χαμογελώντας, «μπορείς άμα θέλεις να αφήσεις την πόρτα ανοιχτή...... δεν έφυγε η κυρία Δημοπούλου;»

«ναί, απήντησα, μόλις έφυγε» με τα μάτια μου κολλημένα στο κορμί της που ήταν μες τις σαπουνάδες. Έκανα να γυρίσω να φύγω αλλά με πρόλαβε μ' ένα πονηρό χαμόγελο.

«καλέ γιατί φεύγεις;.. πρώτη φορά βλέπεις γυναίκα γυμνή??εγώ αφου ξέρεις δεν έχω πρόβλημα, έχω κάνει πέρσι γυμνισμό και το' χω συνηθίσει»

«ναι...» κατάφερα να ψελλίσω.... «αλλά έχω εγώ...»

«έλα τώρα .... να....κοίτα, άμα θες και συ να κάνεις ένα ντουζάκι, έλα μαζί μου και γδύσου να σε τρίψω λίγο στην πλάτη...»

«δηλαδή.... στην μπανιέρα κι οι δυο...δυο-δυο» είπα τραγουδώντας το παλιό
τραγούδι...;;;;

Δεν ξέρω πως βρήκα την φωνή μου ξανά, αλλά το θάρρος της και η φυσικότητα
που μου μιλούσε, με ξεψάρωσε.

Να μην τα πολυλογώ, γδύθηκα κι εγώ και καβάλησα μπαίνοντας στην μπανιέρα.
Το ντους δεν ήταν ένα απλό ντους. Ήταν το πρώτο μου καθαρό ερωτικό παιχνίδι μαζί της που κατέληξε στην πραγματοποίηση της πρώτης μου καυτής φαντασίωσης για τα χείλια της. Το πρώτο μας φιλί και το πρώτο της τσιμπούκι.... Και δεν ήταν ένα τσιμπούκι της πλάκας. Η πουτανίτσα με τρέλανε, γιατί την ώρα που με έγλυφε σκυμμένη ανάμεσα στα σκέλια μου, με το ελεύθερο χέρι της έτριβε το καυτό της μουνάκι.... τι μουνάκι σας λέω τώρα.... για μουνάρα μιλάμε, με κάτι ροζ μουνόχειλα πεταγμένα έξω σαν τριαντάφυλλο και λίγες τριχούλες ξανθές στην κορυφή που ούτε καν φαινόντουσαν.

Εμένα σε δευτερόλεπτα μου είχε γίνει κάγκελο... αλλά ευτυχώς που δεν χύνω
εύκολα στο τσιμπούκι. Έτσι, την έκανα να χύνει και να βογκάει με λυγμούς,
τουλάχιστον για 20 λεπτά. Έχυσε 2-3 φορές πριν μου ζητήσει να τα αφήσω στο στόμα της. Έχυνα νοιώθοντας πρωτόγνωρη ηδονή. Μετά τα έφτυσε στην τρυπούλα της μπανιέρας και με φίλησε ξανά στο στόμα. Το νερό, καθ' όλη την διάρκεια που με έγλυφε, το άφησα να τρέχει στο κορμί μου και να με δροσίζει! Νόμιζα πως ζούσα στον παράδεισο...

Τι να πώ, τέτοιο τσιμπούκι, πρώτη μου φορά το ένοιωσα τόσο δυνατά. Αφού την ώρα που έχυνα, ένοιωσα ένα γλυκό πόνο στ' αρχίδια και αναρωτιόμουνα αν ποτέ είχα ξανανιώσει αυτόν τον πόνο... όχι ποτέ. Ήταν απ' την πρωτόγνωρη καύλα, την πρώτη αληθινή καύλα που ένοιωθα ύστερα από χρόνια. Το ίδιο βράδυ μετά την δουλειά πήγαμε σ' ένα κέντρο της παραλιακής και περάσαμε ονειρεμένα μέχρι το πρωί. Ευτυχώς που την άλλη μέρα ήταν Κυριακή και δεν δούλευα. Κοιμηθήκαμε μαζί στο σπίτι μου, αφού πρώτα έκανε ένα τηλέφωνο στην μάνα της να μην ανησυχεί.

Από εκείνο το πρωί, όλα άλλαξαν στη ζωή μου και ένοιωθα μια απέραντη ευτυχία. Όλα της ήταν τέλεια σ' αυτό το κορίτσι, κι όταν της έλεγα πως ήρθε αργά στην ζωή μου, το πίστευα σαν μαθητούδι του γυμνασίου.... Τώρα που λέω μαθητούδι,... ναι έτσι ήταν. Ήταν ίσως το όνειρο που δεν είχα νοιώσει ποτέ. Ένοιωθα κυριολεκτικά παιδί. Ένα μικρό ερωτευμένο αγοράκι που αγαπάει για πρώτη του φορα. Πηγαίναμε εκδρομές τα Σαββατοκύριακα, της έβαζα λουλούδια στο μαξιλάρι το πρωί πριν σηκωθεί, της έφτιαχνα το πρωινό, μαγείρευα κιόλας πότε-πότε, κυρίως τα Σαββατοκύριακα όταν μέναμε Αθήνα, γιατί της άλλες μέρες άρεσε να τρώμε έξω.

Αυτό όμως που με πείραζε απο την αρχή που ζούσαμε μαζί, ήταν που έβλεπα πόσο απελευθερωμένη ερωτικά ήταν. Μ' έκανε να λειώνω στο κρεβάτι και λίγο αργότερα μου μίλαγε πρόστυχα όταν γαμιόμασταν. Αλλά με έπεισε πως δεν έπρεπε να βάζω κακές σκέψεις στο μυαλό μου. Όλα αυτά τα χρόνια ζούσα τελείως συντηρητικά με την άρρωστη πρώην γυναίκα μου και θα έπρεπε να πετάξω από πάνω μου κάθε ταμπού και να απελευθερωθώ σαν και κείνη. Θα έπρεπε να συνηθίσω να φλερτάρω σαν αυτήν και να μην θυμώνω όταν μου μίλαγε για άλλους πρώην εραστές της. Με είχε πείσει πως ήταν και θα ήταν μόνο δική μου, πως θα πέθαινε αν μου συνέβαινε κάτι, πως ... πως... χιλιάδες πράγματα που ήταν πρωτόγνωρα για μένα μέχρι τότε.

Σιγά-σιγά άρχισα να συνηθίζω σε ότι μούκανε και ότι έλεγε. Περιττό να σας
πω πως από την πρώτη μέρα που ήμασταν μαζί την αγαπούσα σαν τρελός. Κυριολεκτικά σαν τρελός, και να κάνω υπάκουα ότι ήθελε. Στο σεξ μ' έβαζε να «παίζω» διάφορους ρόλους. Της άρεσε πολύ να κάνω τον μπογιατζή που έβαφα το διαμέρισμα και ανεβασμένος σε μια σκάλα να θέλει να βγάζω τον πούτσο μου έξω από την φόρμα και την βλέπω να μαλακίζεται. Δεν μ' άφηνε όμως να την παίζω κι εγώ. Μόνο να την βλέπει να μου σηκώνεται και εγώ μ' ένα ρολό να κάνω οτι βάφω τους τοίχους.

Μετά όταν έχυνε και σφάδαζε απο καύλα, τότε μόνο μ' άφηνε να κατέβω
και να πέσω ανάμεσα στα ανοιχτά μπούτια της να την γλύψω. Είχε μεγάλη αδυναμία στο γλείψιμο και μαλακιζότανε συχνά. Πολλές φορές την έπιανα να μαλακίζεται στο κρεβάτι την ώρα που κοιμόμουνα. Κι έκανα τον κοιμισμένο βασανιστικά, να μην την κόψω και της χαλάσω την φαντασίωση. Πάλι, όταν τελειώναμε το σέξ, δεν μ' άφηνε να χαλαρώσω. Ήθελε σώνει και καλά να την γλύφω και να καθαρίζω με την γλώσσα το μουνί της απ' τα ψωλοχύματα. Στην αρχή αηδίαζα, μα μ' έπεισε να το κάνω. Αλλωστε δικά μου δεν ήταν;

Είχε χιλιάδες φαντασιώσεις, τις περισσότερες φορές μ' άλλους άντρες, αλλά και με γυναίκες πότε-πότε. Μ' έβαλε και της πήρα 3-4 πλαστικούς πούτσους διαφόρων μεγεθών από ένα μαγαζί στην Ομόνια, για να μαλακίζεται όταν καυλώνει κι είναι μόνη της στο σπίτι. Δεν ήταν όμως μόνο
αυτό. Αρχισε να τους γλύφει όταν την γαμούσα και να μου μιλάει χυδαία σαν
πουτάνα.

«Αχχχ τον πούστη... μου τον έχει στο στόμα τώρα....τον βλέπεις μωρό μου;;»

Τι να πω! Πάνω στην καύλα μου που την γαμούσα, υπέκυπτα σε κάθε της επιθυμία. Νόμιζα πως έτσι έπρεπε να κάνω, για να δείξω πως είχα απελευθερωθεί και πως δεν ήμουνα πλέον οπισθοδρομικός. Φυσικά, δεν ήταν πάντα έτσι. Τις περισσότερες φορές ήταν γλυκιά σαν γατούλα και τριβόταν πάνω μου με γλυκόλογα. Της άρεσε να με κολακεύει και να μου δείχνει πόσο μ' αγαπάει. Όπου κι αν πηγαίναμε με φίλαγε γλυκά στο στόμα, χωρίς να την νοιάζει ο κόσμος που μας έβλεπε. Και μένα αυτό με κολάκευε αφάνταστα και με έκανε να νοιώθω «αρσενικό». Που να σας λέω πόσο υπερήφανος ένοιωθα βλέποντας τα ζηλόφθονα μάτια των αντρών που μας κύταζαν. Ήταν άλλο πράγμα...

Έτσι, ένα βράδυ που τρώγαμε ψάρια σε κάποιο γνωστό εστιατόριο της Γλυφάδας, την ζήτησα σε γάμο. Ήταν όμορφη και γλυκιά σαν Παναγιά εκείνο το βράδυ. Είχε τα μαλλιά της δεμένα ψηλά και φόραγε ένα ακριβό σύνολο που της πήρα την περασμένη εβδομάδα. Την θαύμαζα και την λάτρευα σαν τρελός. Ήμασταν ένα χρόνο μαζί, ζούσαμε μαζί, έβλεπα πόσο ευτυχισμένη ήταν μαζί μου. Τί μας έλλειπε δηλαδή; Ούτε ο πρώτος, ούτε ο τελευταίος ήμουνα που έπαιρνα μικρή γυναίκα..

Η πρότασή μου δεν την ξάφνιασε. Το περίμενε πως θα φερνόμουν σαν σωστός άντρας, όπως μου είπε, και δέχτηκε. Παιδιά, σκυλιά δεν είχα, ούτε και καμιά μεγάλη περιουσία. Ένα σπίτι όλο κι όλο και το ιατρείο. Έτσι, ένα μήνα αργότερα, σ'ενα μικρό εκκλησάκι της Αράχωβας, έγινε γυναίκα μου. Ο γάμος μας ήτανε «κλειστός» με 4-5 άτομα στην εκκλησία, δικά της και δικά μου. Ούτε τραπέζια, ούτε δεξιώσεις. Την άλλη μέρα πρωί-πρωί φύγαμε για Βενετία. Ήθελε πολύ να πάμε εκεί, άν και στην Βενετία το φθινόπωρο είναι δράμα.

Ασε που έβρεχε και τις 6 μέρες που μείναμε εκεί, άσε που έκανε και κρύο και είχαμε μαζί μας μόνο καλοκαιρινά... τέλος πάντων περάσαμε τις περισσότερες μέρες κλεισμένοι στο ξενοδοχείο. Φαΐ, ύπνο και έρωτα. Την πήγα όμως παντού, γυρίζαμε 3 μέρες στα κανάλια με τα γεφυράκια, κάναμε και βόλτα με την γόνδολα κάτω από την τέντα μουσαμά, γιατί ψιλόβρεχε. Δεν ήταν κάτι όμορφο και για τους δυο. Τέλος πάντων, περάσανε οι μέρες και γυρίσαμε στην Αθήνα. Εκεί, μόλις πάτησα το πόδι μου στο ιατρείο, με περίμενε βουνό η δουλειά κι έπεσα με τα μούτρα να την προλάβω.

Έτσι λοιπόν γνώρισα την Αννα, κι έτσι έγινε γυναίκα μου. Τώρα θα μου πείτε πως ως εδώ όλα ήταν καλά ή ας πούμε καλά. Ασφαλώς αναρωτιέστε πού είναι η ξεφτίλα; Σιγά ρε παιδιά, έχει και συνέχεια. Λοιπόν, τον πρώτο χρόνο του γάμου μας, το ερωτικό μας σκηνικό συνεχίστηκε, με μια μόνο αλλαγή. Πήρα ξανά την Κατερίνα μετά που γέννησε, μόνο για 4 ώρες τα απογεύματα, για να με βοηθάει στην πολύ δουλειά. Η Αννα δεν ερχότανε καθόλου πλέον στο ιατρείο, παρά μόνο να με πάρει να βγούμε έξω κανα βράδυ. Της πήρα και γυναίκα σπίτι να καθαρίζει γιατί δεν της άρεσε ποτέ να ασχολείται με την καθαριότητα και την μαγειρική. Πολλές φορές μου έλεγε.

«τι,.. δούλα είμαι να καθαρίζω; Αμα ήθελες δούλα...»

Τα ξέρετε τα πάρα κάτω!
Ασε που μια φορά στην αρχή, την ώρα που ξεσκόνιζε κάποιο έπιπλο έσπασε το
νύχι της και είχε νεύρα μια εβδομάδα που της το έκοψε η μανικιουρίστα απ' την ρίζα. Ζούσε σαν βασίλισσα. Κομμωτήριο δυο φορές την εβδομάδα, μαγαζιά και ψώνια καθημερινά, σχεδόν κάθε μεσημέρι, γιατί ξύπναγε στις 11. Εγώ δεν είχα πρόβλημα. Πάντα ήμουνα σκυλί στην δουλειά μου, και με τρέχανε και τα επιπλέον έξοδα. Δεν ήθελε να της δίνω λεφτά στο χέρι, γιατί αισθανότανε σαν ζητιάνα. Έτσι, της έβγαλα κάρτα και ψώνιζε ότι ήθελε.

 Ένα βράδυ αργά που κάναμε έρωτα πρόσεξα πως ήταν κυριολεκτικά παθιασμένη.
Είχε χώσει τον πλαστικό πούτσο στην μουνάρα της, κι εγώ στα γόνατα δίπλα της προσπαθούσα να τρίψω τον δικό μου στη ρώγα του βυζιού της. Μέσα από χιλιάδες αναστεναγμούς και το μουνί να στάζει από καύλα, φώναζε.

«παίχτονε μαλάκα... άχχχχ.....παίχτονε που με βλέπεις να γαμιέμαι με τον γαμιά μου... ελάτε πούστηδες να σας χύσω και τους δυο...»

Τρελάθηκα απ' τα λόγια της,.. αλλά η καύλα μου δεν μ' άφηνε να σκεφτώ τίποτ' άλλο την ώρα κείνη. Ο πούτσος μου ξερόχυνε αγγίζοντας την ρώγα της και βλέποντας αυτό το θεϊκό κορμί να λειώνει από καύλα μπροστά μου, είχα θολώσει. Αρχισα να τον παίζω κι ήθελα να χύσουμε μαζί. Με το αριστερό να κρατάει τον μεγάλο δονητή καρφωμένο στο μουνί της και το δεξί της χέρι να τρέμει στην σαλιωμένη κλειτορίδα της, άρχισε να χύνει. Τι να σας λέω τώρα, ούτε που θυμάμαι τι μου έλεγε ανάμεσα στα βογκητά της. Ήταν προφανές πως με είχε αγνοήσει κυριολεκτικά σ' αυτό της το ερωτικό ξέσπασμα. Από την αρχή μέχρι το τέλος γαμιότανε μόνο με κάποιον άλλον στην φαντασία της, κάποιον συγκεκριμένο άντρα.. ή με κάποιον αόριστο; Δεν ήξερα, κι όταν ηρεμήσαμε μετά το χύσιμο την ρώτησα.

«Να...ξέρεις μωρό μου, πως να στο πω...»
«πες μου την αλήθεια» ψέλλισα και η καρδιά μου χτυπούσε δυνατά! «μ' αγαπάς; μωράκι μου.... πες μου αν μ' αγαπάς...» «σε λατρεύω μάτια μου...» ψιθύρισα.. τα μάτια μου γέμισαν δάκρυα αλλά στο σκοτάδι δεν φαινότανε...
«... και θέλεις νάμαι ευτυχισμένη;»
«γιατί; ... δεν είσαι;.. σου λείπει κάτι;;;» η φωνή μου έτρεμε λιγάκι!
«...όχι,... δεν εννοώ ....ερωτικά θέλω να πω!!!»...

Γύρισα στην πάντα να την κοιτάω, ενώ η ίδια παρέμεινε στην στάση της ανάσκελα κοιτώντας το ταβάνι.

«δηλαδή... ερωτικά ...κάτι σου λείπει:»
«άστο καλύτερα....άστο.. δεν με καταλαβαίνεις..».
«τι δεν καταλαβαίνω... πες μου μωρό μου...»
«ξέρεις Αλέκο, θέλω να επεκτείνουμε την ερωτική μας ζωή... θέλω να απελευθερωθείς από τις ζήλιες,... ν' ανοίξει το μυαλό σου....» «δηλαδή;;;;» «να.... θέλω να την βρούμε μαζί μ' έναν άλλον άντρα....» «να παρτουζωθούμε τελικά.... αυτό εννοείς;» ...δεν πίστευα τι έλεγα... «Ναι... εμείς μαζί...κι αυτός μόνος του...»

Επιτέλους γύρισε προς το μέρος μου και με κοίταξε στα μάτια. Εγώ την κοίταζα σαν χαμένος. Μήπως ήταν όνειρο;

«ένα λεπτό ρε μωράκι μου να καταλάβω.... θέλεις λες να βρούμε έναν....» «όχι να βρούμε.... θέλω τον Λάμπρο.....θυμάσαι τον Λάμπρο;...» «ποιόν Λάμπρο;...» την διέκοψα.. «τον Λάμπρο, ... το παιδί που τα είχα πριν σε γνωρίσω....σου έχω μιλήσει γι' αυτόν... θυμάσαι..;;;) «μ' αυτόν τον μαλάκα που σε χτύπαγε...;» άρχισα να θυμώνω... «ναι.... όχι πως με χτύπαγε δυνατά... να ήταν μόνο μια φορά... όταν του μίλησα για σένα και μετά χωρίσαμε...» προσπάθησε να δικαιολογηθεί.. «ξέρεις με τον Λάμπρο είχαμε εμπειρίες και μ' άλλα ζευγάρια... εντάξει.. δεν στο είπα αυτό γιατί ντρεπόμουνα...»
«............................» κάτι μουρμούρισα μα δεν μούδωσε σημασία. «δηλαδή,... εγώ δεν σου φτάνω;» τελικά κατάφερα και ψέλλισα..

« Ακουσε αγάπη μου..» η φωνή της ήτανε σταθερή και μούδωσε να καταλάβω πως εννοούσε ότι μου έλεγε. « δεν έχω παράπονο σε τίποτα από σένα... εγώ φταίω για όλα,... έπρεπε να το σκεφτώ πριν παντρευτούμε,...αλλά΄..» «εξήγησέ μου να το καταλάβω...» είπα.

«Λοιπόν αγάπη μου, άκουσε χωρίς να με διακόψεις. Θα στο δώσω να καταλάβεις. Εγώ είμαι ένα έντονα ερωτικό άτομο και απ' το κορμί μου πέρασαν η μισή Αθήνα απο άντρες,... από τα 13 μου κάνω έρωτα. Δεν μπορώ άλλο να μείνω η μικρή πιστή γυναικούλα σου. Προσπάθησα όμως γιατί σ΄αγάπησα και σ' αγαπώ....»

«δεν έχω κάτι ν' απαντήσω. Συνέχισε...πες μου...»

«τι να σου πω... από τότε που ο Λάμπρος μ' έβαλε στον ομαδικό έρωτα
μ' άλλους άντρες, μου έχει γίνει έντονη φαντασίωση...μ' αρέσει να γαμιέμαι με πολλούς...κατάλαβες τώρα;...» «κατάλαβα...» ψέλλισα ξανά.. «πες μου την αλήθεια... όσο καιρό ήμαστε παντρεμένοι, πήγες με κάποιον άλλον;» « ναι... εδώ και 4 μήνες γαμιέμαι με τον Λάμπρο ξανά....» δεν πίστευα τι άκουγα... « θέλω όμως και σένα μαζί.... την βρίσκω με την σκέψη σου νάσαι δίπλα μου.... να εκεί.... απέναντι από το κρεβάτι.. να κάθεσαι στην πολυθρόνα να με βλέπεις.... είναι μια έντονη φαντασίωση που θέλω να γίνει αλήθεια... πραγματικότητα εννοώ.... κατάλαβες;;»....

Την ώρα που μου μίλαγε γυρισμένη προς εμένα, το χεράκι της που χάιδευε τον πούτσο μου που άρχισε να σκληραίνει και να ξεροχύνει.... «Παράξενο δεν είναι;» .... αναρωτήθηκα. «Η ίδια μου η γυναίκα να μου λέει πως με απατούσε 4 μήνες με τον μπάσταρδο τον Λάμπρο, και... όχι μόνο.... να μου ζητάει να είμαι παρόν, να γαμιούνται κι εγώ να τους βλέπω....»
ε...... αυτό ξεπερνούσε κάθε φαντασία...

Δεν ήξερα τί να κάνω και η μόνη λύση που ξαφνικά μου ήρθε στο μυαλό ήταν να της πώ πως χωρίζουμε. Αλλά όχι μόνο δεν το είπα αλλά με το χαΐδεμα ο πούτσος μου είχε γίνει πέτρα σκληρός και ήμουνα έτοιμος να χύσω.
Αυτή δεν ήταν καύλα...... ήτανε σαν τρέλα!

«άκουσε με πως το' χω σκεφτεί...» συνέχισε, ενώ εγώ είχα κλείσει τα μάτια κι απολάμβανα την φαντασίωσή της.
«σ' αρέσει που σε χαϊδεύω ... γλύκα μου;...»
«ναι, γλυκιά μου πουτανίτσα, συνέχισε....».... η ανάσα μου ήταν βαριά τώρα. Ήξερα πως και η ίδια έπαιζε το άλλο της δάχτυλο στην κλειτορίδα της..

«συνέχισε καύλα μου....»
«Λοιπόν... ο Λάμπρος έχει έναν πούτσο χοντρό σαν παλαμάρι... και με ξεσκίζει στο γαμήσι.... με κάνει να νοιώθω σαν αληθινή πουτάνα......»

«πως σε γαμάει καύλα μου;...» είπα με φωνή που μόλις ακουγόταν.

«να... στην αρχή με παιδεύει ο πούστης στο τσιμπούκι και μετά με γλύφει μέχρι να χύσω.... εγώ τον παρακαλάω να μου τον χώσει, μα....»

Την ώρα που ψιθύριζε στ' αυτί μου περιγράφοντας με κάθε λεπτομέρεια
το γαμήσι τους.... εγώ έχυνα την παλάμη της και πάνω στο σεντόνι. Λίγο αργότερα σταμάτησε και ύστερα από λίγα μουγκρητά σαν κλάμα, έχυσε κι η ίδια....

Σηκώθηκα και άναψα τσιγάρο. Ένας κόμπος ήταν το στομάχι μου... πήγα στην κουζίνα να πιω λίγο νερό. Κάθισα σε μια καρέκλα γυμνός όπως ήμουνα και σκέφτηκα τι πρέπει να κάνω. Στο στήθος μου σαν νάτανε καρφωμένο ένα μαχαίρι. Οι σκέψεις μου στον χωρισμό.... «ή μήπως μου άρεσε κι εμένα;» αναρωτήθηκα.... Σταμάτησα όμως να σκέφτομαι. Ήταν ανώφελο να επιμένω να βρω μια λύση εκείνο το βράδυ. Η ώρα είχε φτάσει τρεις και τα μάτια μου κλείνανε από κούραση. Πήγα και ξάπλωσα κοντά της και σε δευτερόλεπτα βυθίστηκα σ΄ενα βαθύ ύπνο..... τον ύπνο του δικαίου.....ποιου δικαίου...τον ύπνο του κερατά θέλω να πω...

 

Με τον Λάμπρο συναντηθήκαμε την άλλη μέρα. Τον έφερε το βράδυ στις 9 στο ιατρείο, μα ένοιωσα παράξενα που ούτε καν τον ζήλεψα. Ήταν ένα όμορφο αγόρι γύρω στα 35, 1,80 ύψος με κατάμαυρα ίσια μαλλιά και μαύρα μάτια. Κάτι σαν τον παλιό ηθοποιό τον Αλκη Γιαννακά στον Ντελικανή, άμα θυμάστε.
Στο ιατρείο γινότανε ο χαμός λίγο πιο πριν, αλλά κατάφερα να τους τελειώσω και ήμουνα μόνος. Η Κατερίνα μόλις είχε φύγει και σκέφτηκα πως ίσως να καθόντουσαν στην καφετέρια απέναντι περιμένοντας να δούνε την Κατερίνα να φεύγει, πριν έρθουν.

«γεια σας κύριε Αλέκο» μου είπε με χαμόγελο, μα τον αγνόησα.

Τα μάτια μου στην Αννα ήταν, που είχε πάρει ένα τσιγάρο από την τσάντα της και το άναψε τραβώντας την πρώτη ρουφηξιά. Είχε τα μάτια στο χαλί κι ήξερα πως ένοιωθε άβολα. Ο Λάμπρος πήγε και κάθισε στον απέναντι καναπέ στο σαλονάκι και την κοίταζε. Για μια στιγμή έγινε σιωπή, κι άκουσα την φωνή μου να λέει.

«που θέλετε να πάμε για φαΐ;» η φωνή μου ήταν ουδέτερη, μάλλον φιλική. «δεν παίρνουμε μια πίτσα από απέναντι και να πάμε σπίτι;» το είχα καταλάβει πως είχαν έτοιμο κάποιο σχέδιο...... «Λοιπόν, ότι ήτανε να γίνει, ας γινόταν σήμερα......» σκέφτηκα, κι ο Λάμπρος προθυμοποιήθηκε να πεταχτεί αυτός να την πάρει. Όταν μείναμε μόνοι, η Αννα ήρθε και κόλλησε πάνω μου μ' ένα καυτό φιλί......

«μ' αγαπάς μωράκι μου;» ψιθύρισε στ΄αυτί μου και ανατρίχιασα.. «σε λατρεύω κούκλα μου» είπα και το χέρι μου χάιδεψε το στρογγυλό κολαράκι της. «λοιπόν πες μου, θα γίνει σήμερα;» ....... Παρακάλαγα μέσα μου να μου πει «όχι»...... πως το μετάνιωσε για την όλη ιστορία που έζησα χθες βράδυ....... Πως....... Πως........ Ένοιωθα σαν τον κατηγορούμενο που περιμένει την αθώωση στο δικαστήριο...... αλλά τίποτα.
Η φωνούλα της ήτανε ναζιάρα σαν να μου ζητούσε να της πάρω μια καινούργια
τσάντα από κάποιο μαγαζί..

«γιατί αγαπουλίνι μου........ υπάρχει κανένα πρόβλημα??. έλα μωράκι μου........ θα δεις ...... θα περάσουμε θαυμάσια οι τρεις μας.......»......σιωπή........ «έλα αγάπη μου...... αφού ξέρω θα σ' αρέσει......» κι έβαλε το χεράκι της ψάχνοντας να μου χαϊδέψει τον πούτσο,........

«εντάξει πουτανίτσα μου....... Θα γίνει όπως θες......»

Σε λίγο ο Λάμπρος ήρθε και πήγαμε κατευθείαν σπίτι. Ήθελα να περάσω από τράπεζα να καταθέσω στο τσαντάκι ένα σημαντικό ποσό που φύλαγα από την Δευτέρα στο συρτάρι του γραφείου μου, μα το ανέβαλα για αύριο το πρωί. Ήμασταν και οι τρεις νευρικοί στο αυτοκίνητο και σχεδόν δεν ανταλλάξαμε κουβέντα. Στο σπίτι όταν κλείσαμε την πόρτα πίσω μας, όλα αλλάξανε και νοιώσαμε πιο οικεία. Η Αννα ζήτησε συγνώμη και πήγε τουαλέτα δίπλα στην κρεβατοκάμαρα. Εγώ έβαλα ένα σι ντι στο στέρεο με απαλή μουσική. Ο Λάμπρος μου ζήτησε να πιει ουίσκι και του έφερα όλο στο μπουκάλι μπροστά του με 3 ποτήρια......

«όλο δικό σου......» καλύτερα να του έλεγα «όλα δικά σου σήμερα......» σκέφτηκα. Ήταν και ευγενικός ο πούστης. Σερβίρισε πρώτα το ποτήρι της Αννας, μετά το δικό μου και τέλος πίνοντας μια γουλιά απ' το δικό του, έκανε και πρόποση το αρχίδι ...... «στην υγειά μας.......» μήπως τον μισούσα;.. σκέφτηκα, μα έπρεπε να διώξω κάθε αρνητική σκέψη την ώρα αυτή.

Ήπιαμε πάνω από 3 όταν η Αννα εμφανίστηκε στο δωμάτιο φορώντας ενα εντυπωσιακό γκρενά ντεκλιζέ που δεν έκρυβε σχεδόν τίποτα. Της το είχα πάρει πριν 2 μήνες απ' το Μιλάνο που είχα πάει για το ετήσιο συνέδριο της περιδοντολογίας...... Πήγε κατευθείαν και χαμήλωσε τα φώτα και κάθισε δίπλα μου στο γωνιακό μαξιλάρι του 4θέσιου καναπέ, ενώ εμείς μείναμε άφωνοι κοιτάζοντας το θεϊκό κορμί της όταν περπατούσε. Το βρακάκι
της έκρυβε μια μικρή γωνίτσα στα σκέλια του μουνιού της και το σουτιέν από μέσα απλά βαστούσε από κάτω τη βάση του πανέμορφου στήθους της. Οι ρώγες της σκληρές και όρθιες βγαίνανε σχεδόν έξω απ' το σουτιέν και οι θεόρατες γάμπες της φαινόντουσαν προκλητικές μέσα απ' τις ψηλές νάιλον κάλτσες που φτάνανε λίγο πάνω απ' τα γόνατα......

Τι να σας λέω...... αυτό το βράδυ έμοιαζε με θεά...... δεν θυμάμαι να την είχα ξαναδεί έτσι. Το στόμα μου μισάνοιχτο και στεγνό, το έβρεξα με μια γουλιά ουίσκι κι ένοιωσα καλύτερα. Γύρισα κλεφτά να δω τον Λάμπρο απέναντι και το θέαμα που είδα το περίμενα. Δεν μου ήταν άγνωστο. Είχα σχεδόν συνηθίσει να βλέπω τους άντρες να την κοιτούν στην κυριολεξία σαν χαμένοι. Για μια στιγμή η παγωμάρα έσπασε όταν μας είπε.

«πηγαίνετε στην κρεβατοκάμαρα...... γδυθείτε, κάντε ένα ντουζάκι να φρεσκαριστείτε και φορέστε τα μπουρνούζια που σας έχω στο κρεβάτι.......
Ένας-ένας........ Αλέκο κάνε την αρχή.......»

Σηκώθηκα αμέσως στην «διαταγή της» και εξαφανίστηκα στον διάδρομο χωρίς να κοιτάξω πίσω μου. Στην κρεβατοκάμαρα υπήρχαν τα δύο μου μπουρνούζια. Γδυνόμουνα και σκεφτόμουνα πως η πουτανίτσα μου τα είχε σκεφθεί όλα στο μυαλό της, σαν το σκηνοθέτη που ετοιμάζει μια καινούργια σκηνή του έργου......Απόψε σίγουρα θα στηνόταν ένα έργο, κι εγώ ήμουνα....... Ήμουνα....... Μπερδεύτηκα και σκέφτηκα....... «σίγουρα ο κομπάρσος, γιατί το αρχίδι ο πρωταγωνιστής ήτανε ο Λάμπρος........ή όχι...... πάλι λάθος έκανα. Ο πρωταγωνιστής ήτανε η ίδια, κι ο φουκαράς εγώ μαζί με τον Λάμπρο θα 'μασταν οι κομπάρσοι.......»

Το καυτό νερό στο ντους μούδωσε την ευεξία που περίμενα. Το ουίσκι βοήθησε και ήμουνα λίγο ζαλισμένος, όπως η περίπτωση το απαιτούσε. «Ότι ειναι να γίνει, ας γίνει όπως ήθελε το πουτανάκι μου......» Έτριψα καλά με σαπούνι τον πούτσο μου και τον ένοιωσα να συνέρχεται......Το ροζ κεφάλι του φαινότανε να λάμπει και τα τριχωτά αρχίδια μου ήταν γεμάτα....... «θα τους χύσω στην μούρη,» σκέφτηκα και σκουπίστηκα με την πετσέτα. Κοιτάζοντας στον καθρέφτη του λουτρού την ώρα που στέγνωνα τα αραιά μαλλιά μου ψιθύρισα «......κερατά Αλέκο......» και μετά το μετάνιωσα. «τι κερατά και μαλακίες λέω τώρα...... η μισή Αθήνα γαμιέται κάθε βράδυ...... τι στο διάολο, ο μοναδικός κερατάς είμαι??»

Φόρεσα το λευκό μπουρνούζι και γύρισα αργά στο σαλόνι.
«έλα Λάμπρο...... η σειρά σου τώρα...... ξέρεις που είναι τα πράγματα......» Νάτο...... σκέφτηκα, «ο Λάμπρος ήξερε που είναι τα πράγματα....... Αρα έχει έρθει και την έχει γαμήσει και μες το σπίτι μου........ η πουτανίτσα μου.......» ....... Αλλά τι στο καλό...... πως της ξέφυγε αυτό??. «..ή μήπως το είπε επίτηδες για να με ξεφτιλίσει......;;;»...... μάλλον το δεύτερο. Ήθελε να ξέρω...... σίγουρα το είπε επίτηδες......

Ο Λάμπρος εξαφανίστηκε αμέσως στον διάδρομο και η Αννα ήρθε και κόλλησε κοντά μου. Το άγγισμα του κορμιού της μούδωσε μια πρωτόγνωρη ανατριχίλα σ' όλο μου το κορμί. Με φίλησε γλυκά στα χείλια ενώ το χέρι της ψαχούλευε το πεσμένο μου πουλάκι απ' το άνοιγμα της ρόμπας.

«είσαι σαν θεά όμορφη απόψε κορίτσι μου......» είπα κοιτώντας την στα όμορφα μάτια της......Χαμογέλασε γλυκά και φιλώντας με στο λαιμό ψιθύρισε...... «σήμερα το βράδυ θέλω νάσαι καλό παιδί...... έτσι σ' αγαπάω μωράκι μου..»

Ήπιε μια γουλιά ουίσκι και μούδωσε να πιω απ' το ποτήρι της. «λοιπόν κοίτα....... Είπα στον Λάμπρο, μόλις τελειώσει να ξαπλώσει στο κρεβάτι και να με περιμένει....... Εσύ...... σαν καλό παιδί, θέλω να' έρθεις αργότερα......και......» «δηλαδή...... πόσο αργότερα??» την διέκοψα. «να...... κοίτα το στέρεο...... τώρα παίζει το κομμάτι 9...... περίμενε να τελειώσει κι έλα.......». Έπαιρνα τις οδηγίες μου σαν υπάλληλος....... «Τι μαλακίες είν' αυτές;» σκέφτηκα και διερωτήθηκα....... Εντάξει ήμουνα άπειρος,...... αλλά σε καμιά πορνο-ταινία δεν είχα ξαναδεί τέτοιο σκηνικό. Στα έργα που ήξερα, γδυνόντουσαν όλοι μαζί και αρχίζανε με τσιμπούκια. Μετά την γαμούσανε και οι δυο μαζί, ..ή εναλλάξ,...... ή...... Σαν να κατάλαβε τι σκεφτόμουνα και είπε.

«είναι η πρώτη μας παρτούζα και σκέφτηκα πως θάταν καλύτερα να' έρθεις μετά τα προκαταρτικά....... Ξέρεις ο Λάμπρος σε ντρέπεται λιγάκι.......»

«εντάξει...... ας γίνει όπως θέλεις εσύ μωράκι......»
Γέλασε και σηκώθηκε δίνοντάς μου ένα αδερφικό φιλάκι στην μύτη......
«πάω τώρα....... Πρόσεχε το σι ντι να τελειώσει πρώτα,...... μην βιαστείς...... θα τα χαλάσεις όλα......»

«εντάξει......» ψέλλισα και την είδα να χάνεται στον διάδρομο. Σηκώθηκα,
πήγα στο μπουκάλι και γέμισα το ποτήρι μου μέχρι απάνω......

«Η Μεγάλη Ξεφτίλα ......όχι....... Η Απόλυτη Ξεφτίλα... σκέφτηκα......τώρα αρχίζει......Αλέκο ψυχραιμία..»

Ήπια 2 δυνατές γουλιές και το ποτό έκαψε τον οισοφάγο μου. Ψυχραιμία Αλέκο σχεδόν φώναξα και κόντεψα να χτυπήσω με δύναμη την παλάμη μου στο μαξιλάρι του καναπέ. Σταμάτησα και προσπάθησα να ηρεμήσω. Δηλαδή τι έπρεπε να κάνω;

Κάθισα ξανά στον καναπέ, ενώ ασυναίσθητα το χέρι μου χάιδεψα τα αχαμνά μου. Το κομμάτι στο στέρεο σταμάτησε και τα μάτια μου πέσανε στο φωτεινό ταμπλό που άλλαξε στο 10. Μα πόσα τραγούδια έπρεπε να περιμένω ακόμα; Σηκώθηκα και πήγα στο πλαστικό κάλυμμα, το γύρισα ανάποδα και διάβασα 2 φορές το 14 βάζοντας τα γυαλιά μου....... Τέσσερα κομμάτια ακόμα, θα έκανα λίγο υπομονή ακόμα......

(μέρος 5ο)


Από μέσα ακούστηκε ένας δυνατός λυγμός της Αννας κι ανατρίχιασα....... Όχι δεν την χτυπούσε ο πούστης. Την γαμούσε......, πρέπει να της τον έχωνε.
Το ποτό μ' είχε ζαλίσει κι έπρεπε να σταματήσω...... τι στο διάολο, σουρωμένος θα πήγαινα να γαμήσω; «Ή όχι...... για στάσου..» σκέφτηκα...... «η Αννα δεν θέλει συμμετοχή.......(ανατρίχιασα).......
Μόνο να την βλέπω θέλει....... Θεέ μου, τι ανωμαλία είν' αυτή??.» Δηλαδή, αυτοί θα γαμιόντουσαν κι εγώ θα κοίταζα...... σαν σε ταινία,...... να μου γαμάνε την γυναίκα λάϊβ, κι εγώ να κοιτάω......και να την παίζω κιόλας....... Πω.......Πω....... τι Ξεφτίλα είν' αυτή ??..

Δεν άντεξα. Τι μαλακιές είν' αυτές...... ήθελα να την δω την πουτάνα...... τι σκατά, θα περιμένω να τελειώσει το σι ντι....... Σηκώθηκα και στις μύτες πήγα μέχρι την αρχή του διαδρόμου. Η πόρτα της κρεβατοκάμαρας ήταν 3 μέτρα μακριά μου, μισάνοιχτη. Σίγουρα δεν θα μ' έπαιρναν χαμπάρι αν πλησίαζα κι άλλο. Προχώρησα προσεκτικά σαν κλέφτης και πλησίασα. Μας μουγκρητά τους ακούγονταν τώρα καθαρά. Χαμήλωσα λίγο τρέμοντας κι έβαλα το κεφάλι να δω τι γινόταν μέσα....κι έμεινα.

Αυτός ανάσκελα στο κρεβάτι με τον πούτσο όρθιο... τι πούτσο λέω... τέτοια
ψωλάρα δεν είχα δει ούτε και στα έργα. Η Αννα στα γόνατα καθισμένη δίπλα στο κορμί του, τον ρούφαγε στην κυριολεξία. Με τα μπούτια της μισάνοιχτα,
είχε περάσει το χεράκι της ανάμεσα κι έτριβε την ορθάνοιχτη μουνάρα της που έσταζε στην καύλα. Αυτός ο πούστης αμίλητος το απολάμβανε. Δεν είχανε
κλείσει το φως του κομοδίνου και τα 'βλεπα όλα καθαρά 2 μέτρα μακριά τους.

Δεν ένοιωθα ούτε καύλα που την έβλεπα, ούτε τίποτα. Γύρισα αργά στο σαλόνι και κοίταξα το σι ντι. Έπαιζε το 12. είχα πάρει όμως μια γεύση σοκ, και ήμουνα καλύτερα. Κάθισα στον καναπέ και είδα το πουτσάκι μου μικρό και μαραμένο..

«Φυσικά...» σκέφτηκα. «Με τέτοια μπάμια πως να ικανοποιήσεις αυτή την μουνάρα;..» Ένας λυγμός βγήκε απ' τα στήθια μου. Τώρα πια ήταν τελείως αργά να αντιδράσω. Αλλά και τι να' κανα; Είχα μπει στον χορό για τα καλά. Έπρεπε λοιπόν να χορέψω. Το σι ντι άλλαξε στο 13. Ένα ακόμα και θα έμπαινα... θα καθόμουνα στην πολυθρόνα απέναντι απ' το κρεβάτι και θα κοίταγα.... θα κοίταγα την αγαπημένη μου Αννούλα στην αγκαλιά του εραστή της... «τι τα' θελα όλα αυτά;...» σκέφτηκα.... Τέλος πάντων. Τώρα έπρεπε να ετοιμαστώ και να πάω μέσα. Αναψα ένα τσιγάρο, έφτιαξα με τα δάχτυλα τα μαλλιά μου και σιγά-σιγά περπάτησα ως την κρεβατοκάμαρα.

Το δωμάτιο μύριζε ιδρώτα, πουτσίλα και μουνίλα. Μου αρέσουν αυτές οι μυρωδιές, όπως μ' αρέσει και η μυρωδιά από δημόσια ουρητήρια. Τέλος πάντων, αυτή είναι μια άλλη ιστορία. Αυτοί απάνω στο κρεβάτι, ούτε που μου δώσανε σημασία... σαν να μην υπήρχα. Ανατρίχιασα με την ιδέα πως η Αννα έγλυφε αυτήν την τεράστια ψωλή τόση ώρα. Εντάξει θα υπήρχαν και τα προκαταρτικά, αλλά η ψωλή αυτή ήταν στο στόμα της για πάνω από ένα τέταρτο. Ανοιξα το μπουρνούζι από μπροστά και χάιδεψα απαλά τον πούτσο μου, τραβώντας το δέρμα από ην κορυφή και αποκαλύπτοντας το κεφαλάκι του.
«Εντάξει, το λέω κεφαλάκι αλλά τι να κάνω;» Μπροστά σ΄αυτήν την ψωλάρα 2 μέτρα μπροστά μου και την γυναίκα μου να την ρουφάει μέχρι την βάση της.... τέλος πάντων.

Τώρα η Αννα άλλαξε θέση και με την πλάτη της ακόμα γυρισμένη αντίθετα, έσυρε το κορμί της όπως ήταν στα γόνατα και κάθισε το μουνί της που έσταζε πάνω στο πρόσωπό του. Αφησε ακόμα ένα δυνατό λυγμό κι' άρχισε να κουνάει αργά την λεκάνη της πέρα δώθε. Φαίνεται πως ο Λάμπρος άρχισε να γλύφει την κλειτορίδα της την στιγμή εκείνη. Η θεόρατη ψωλάρα τώρα ήταν ελεύθερη, όρθια σαν λυγιστό αγγούρι. Κανένας τους δεν με κοίταζε και σηκώθηκα απαλά πλησιάζοντας το κάτω μέρος του κρεβατιού για να την προσέξω από πιο κοντά... «πράγματι ο πούστης ήτανε προικισμένος μ' έναν πούτσο τουλάχιστον διπλάσιο απ' τον δικό μου και χοντρό σαν τον καρπό μου. Το κεφάλι του γκρενά με την τρυπούλα στην κορυφή ορθάνοιχτη κι' άνοιγε στη βάση σαν μανιτάρι. Ο κορμός λίγο σκούρος με πολλές φλεβούλες σ' όλο το μήκος, και τ΄αρχίδια του κρέμονταν καθαρά από κάτω κόκκινα σαν παραφουσκωμένα σακουλάκια.

Το μουνο-γλείψιμο δεν κράτησε πολύ. Η πουτάνα μου άρχισε να βογκάει και να χύνει. Τώρα κουνιότανε πιο γρήγορα και ακούστηκε κάτι να λέει πάνω στο
χύσιμο που δεν κατάλαβα, αλλά έπιασα το «Αλέκο..» Κάτι έλεγε για μένα το τσουλί, αλλά δεν είχε σημασία. Ένοιωσα τον πούτσο μου να σκληραίνει και τον έπιασα δυνατά τραβώντας τον προς τα έξω. Ήθελα να την βρω λιγάκι. Δεν ένοιωθα περισσότερες ενοχές. «Αφού άντεξα μέχρι εδώ, ας το διασκεδάσουμε μέχρι το τέλος...» σκέφτηκα. Έφτυσα λίγο σάλιο στα δάχτυλά μου και το άπλωσα στο κεφάλι του πούτσου μου νοιώθοντας μια γλύκα. Το έχω κάνει άπειρες φορές αυτό, όταν μαλακίζομαι...

Η Αννα είχε χύσει τώρα, κι είχε ηρεμήσει. Σε λίγο, αλλάζοντας στάση, ήρθε
και κάθισε πάνω στο τεράστιο καυλί του Λάμπρου, κοιτώντας με μ' ένα
βλέμμα που δεν θα ξεχάσω όσο ζω. Τα χείλια της μισάνοιχτα και σαλιωμένα. Τα μάτια της μισόκλειστα με μια ερωτική έκφραση που παίρνουν όλες οι γυναίκες πάνω στο γαμήσι. Μια έκφραση που δεν μπορώ να περιγράψω. Κάτι μεταξύ θυμού και απόλυτης ικανοποίησης. Μια έκφραση απόλυτης καύλας. Σαν πραγματική πουτάνα. Όταν το βλέμμα της έπεσε επάνω μου, άλλαξε και ένα γέλιο διαγράφτηκε στα χείλια της. Μ΄έβλεπε να την κοιτάω με τον πούτσο στο χέρι. Ίσως νάτανε κάποια άρρωστη ολοκληρωμένη ικανοποίηση, ίσως κάτι σαν εκδίκηση...

«έλα.... σήκω κι έλα κοντά μου...» ψιθύρισε κάνοντάς μου ένα νεύμα. Σηκώθηκα και πήγα κοντά της σαν στρατιώτης που πήρε νέα διαταγή. Απλωσε τα χέρια και πιάνοντας τους ώμους μου με τράβηξε στο στόμα της μ΄ένα ζεστό καυλιάρικο φιλί.. Την φίλησα όσο γλυκά μπορούσα, και ανάθεμά με, μου φαίνεται πως το στόμα της μύριζε πουτσίλα απ' τον πούτσο πού' χε στο στόμα της λίγο πριν... Γέλασε ξανά ανάμεσα σε κάτι σςςςςςςςςςς, ρουφώντας το σάλιο της καύλας της...

«σ΄αρέσει που με βλέπεις;;;....» Τι ν' απαντήσω... έμεινα σιωπηλός... «σ' αρέσει που γαμιέμαι και με βλέπεις;....» συνέχισε πιο επιτακτικά. Ήθελε η πουτάνα μια απάντηση και της την έδωσα... «ναι καύλα μου ... συνεχίστε...» άκουσα την φωνή μου να λέει! Τότε μ΄ έσπρωξε και με διέταξε να ξανακαθίσω πίσω στην πολυθρόνα μου σαν καλός μαθητής, όπως κι έκανα.

Το χοντρό παλαμάρι του Λάμπρου είχε χαθεί μέσα της ολόκληρο και διερωτήθηκα πόσο ελαστικός μπορεί να γίνει ο κόλπος μιας γυναίκας για να δεχθεί έναν πούτσο σαν του Λάμπρου. Ο Λάμπρος τώρα κουνούσε την λεκάνη του πάνω-κάτω και στην κυριολεξία την ξέσκιζε. Η Αννα έπαιρνε διάφορες εκφράσεις ικανοποίησης ανάκατες με κάτι σαν πόνο, γιατί ο πούστης έσπρωχνε με μανία. Ήταν ένα αληθινό γαμήσι με 2 τέλεια πλάσματα πάνω στο νυφικό μας κρεβάτι. Ένα γαμήσι γεμάτο μουγκρητά και παρατεταμένα «άααχχχχχχχχ..... ναι..... πούστρα μου, ... δώστα όλα πουτάνα μου.... την
βρίσκω στην ψωλάρα σου... πουτσαρά μου ατέλειωτε..... άααχχχχχ...»

Εγώ απέναντι αμίλητος στα 2 μέτρα τους κοίταζα τώρα με δέος. Ο πούτσος μου τώρα όρθιος και σκληρός να μαλακίζομαι καρφωμένος στα βυζιά της που ανεβοκατέβαιναν ρυθμικά σε κάθε σπρώξιμο της ψωλάρας μέσα της. Τα μουνόχειλά της αγκάλιαζαν τον χοντρό κορμό του πούτσου του και στάζανε ένα γυαλιστερό υγρό και τον αλείφανε. Έχυνε συνέχεια και ούρλιαζε η πουτάνα...

Μετά σηκώθηκε βγάζοντας τον πούτσο έξω και ήρθε προς εμένα. Για μια στιγμή νόμιζα πως θα ερχόταν πάνω μου για να γαμήσω κι εγώ... μα είχα κάνει λάθος. Έγειρε κοντά μου κοιτώντας με στα μάτια, με τα δύο της χέρια να πιάνουν τα μπράτσα της πολυθρόνας, και τούρλωσε τον κώλο της. Ο Λάμπρος σηκώθηκε κι αυτός και ήρθε πίσω της με τον πούτσο όρθιο να γυαλίζει. Της τον έσπρωξε ξανά μέσα της και την ώρα που της τον έχωνε η Αννα αναστέναξε δαγκώνοντας το κάτω χείλος. «μμμμμμμ.......» έκανε, με τα μάτια καρφωμένα στα δικά μου. Ήταν ακίνητη στην αρχή, μα όταν ο Λάμπρος άρχισε κα την ξεσκίζει, κουνιόταν πάλι στο ρυθμό του βαστώντας κόντρα με τα χέρια της πάνω μου.

«θέλω να με κοιτάς στα μάτια....» ούρλιαξε..
«σε κοιτάω καύλα μου....», είχα χάσει πλέον και τον τελευταίο μου ανδρισμό......
«η γυναίκα σου γαμιέται....... κοίτα με και τράβα μαλακία.... ναι.... ναιιιι... έτσι σε θέλω.... κοίτα με..... πες μου τι βλέπεις.....» «...................» μαλακιζόμουνα σιωπηλός και για μια στιγμή άπλωσε το
χέρι μου και πιάνοντας την ρώγα της σαν πέτρα, την ζούλιξα... Αυτό της άρεσε της πούστρας και ούρλιαξε από ηδονή....

«κοίτα με..... μαλάκα...» συνέχισε... ήθελε να με βασανίσει στο έπακρο. Τα μαλλιά της βρεμένα στον ιδρώτα είχανε κολλήσει στο πρόσωπό της κι αυτή φύσαγε τις τριχούλες που μπαίνανε στο στόμα της. Ο ιδρώτας έσταζε από το μισάνοιχτο σαγόνι της κι ένοιωθα την αναπνοή της καυτή λίγα εκατοστά από το στόμα μου.... «φίλα με μωρό μου.... φίλα με και πες μου πως μ' αγαπάς...» «.... σ' αγαπώ καύλα μου......» ψιθύρισα.. «πες το πιο δυνατά.... θέλω να τ' ακούσει ο γαμιάς μου......» Θεέ μου τι ξεφτίλα είν' αυτή....σκέφτηκα και φώναξα... « Σ' αγαπώ μωρό μου.... σε λατρεύω...»

Ατέλειωτο γαμήσι. Δεν ξέρω πόση ώρα την γαμούσε ο κερατάς, αλλά σίγουρα είχαν περάσει μεσάνυχτα. Ο πούτσος μου σοκαρισμένος, πότε σκληρός σαν πέτρα και πότε μαλακός σαν πατσαβούρα. Ο ιδρώτας της έσταζε πάνω μου δροσερός κι η μυρωδιά του ιδρωμένου της κορμιού βρώμικα ερωτικός στην μύτη μου. Ξαφνικά, άρχισα να χύνω, κάτι σαν πόνος με γλύκα μαζί στ' αρχίδια μου και ο πούτσος μου να φτύνει τους χυμούς της καύλας μου πάνω στα χοντρά βυζιά της, το καταλάβανε κι οι δυο πως έχυνα και άκουσα ταυτόχρονα να λένε...

«χύσε πούστη μου..... χύσε άντρα μου...... Λάμπρο ακούς;;; Ο άντρας μου μας χύνει.....»

Εγώ, ύστερα από 2-3 σπασμούς είχα ηρεμήσει κλείνοντας τα μάτια, ενώ αυτοί
φτάσανε στο τέλος αμέσως μετά. Ουρλιαχτά και βρισιές ανάκατα με σάλια που
μ' έλουζαν στο πρόσωπο. Η Αννα αμέσως μετά χαλάρωσε πιέζοντας το στήθος μου με το δικό της και την καρδιά της να χτυπάει σαν σφυρί. Ο Λάμπρος ήρθε στο πλάϊ της πολυθρόνας με τον θεόρατο πούτσο μισο-χαλαρωμένο, σαν βγαλμένο χέρι δίπλα μου. Για μια στιγμή δεν πίστευα σαν την άκουσα να λέει...

«έλα μωρό μου, γλύψε με να καθαρίσω.....»
«δηλαδή,... τι πρέπει να κάνω;» ψιθύρισα όλο ντροπή.
«αυτό που ξέρεις καύλα μου.... γλύψε μου το μουνί να καθαρίσει....» «μα.... εγώ... τώρα...» δεν μ' άφησε να τελειώσω την φράση μου. Με το χέρι ανοιχτό με τράβηξε από τα μαλλιά σπρώχνοντας το κεφάλι μου προς τα κάτω.

«γλύψε με Αλέκο μου.... έλα μωρό μου... θα θυμώσω....»

πήγα να πω «θύμωσε όσο θέλεις, εγώ δεν γλύφω τα μουνοχύματά σου» αλλά....
τίποτα δεν κατάφερα να πω. Ήμουνα υποχείριο στην εξουσία που μου ενέπνεε αυτό το βρωμο θήλικο, τελείως πια υποταγμένος και ταπεινωμένος δούλος της... Έπεσα στα γόνατα κι άρχισα να γλύφω τις σταγόνες από τις γάμπες της χαμηλά, και σιγά-σιγά ανέβαινα στα μπούτια της και στο βρώμικο μουνί της.

Ξαφνικά πάγωσα. Αυτές οι σταγόνες ήταν προφανές πως δεν ήταν τα μουνοχύματά της. Είχαν άλλη γεύση, πιο ξινή, πιο στυφή.... «Θεέ μου... δεν το πιστεύω» είπα μέσα μου. Αυτά είναι τα ψωλοχύματα του Λάμπρου..... έπρεπε να σηκωθώ,... αλλά συνέχισα. Τώρα είχα φτάσει στο μουνί της που έσταζε στα μάγουλά μου... Έγλυφα,... έγλυφα σαν πεινασμένος τα ξεχειλωμένα της μουνόχειλα, σαν νάμουνα κάποιος άλλος... όχι εγώ...

Ο πούτσος του Λάμπρου μ' άγγιξε την πλάτη, κι ανατρίχιασα. Τι έκανε
ο μαλάκας, σκέφτηκα... αλλά συνέχισα να γλύφω περιμένοντας να μου πει να σταματήσω... Ο πούτσος τώρα δεν μ' άγγιζε πλέον, αλλά σερνότανε επίτηδες απάνω μου, σαν να μου τον σκούπιζε ο κερατάς, πότε στην πλάτη μου, πότε μέχρι τον ώμο και τη βάση του λαιμού μου..... Ένοιωσα μια δυνατή ανατριχίλα σ΄ όλο μου το κορμί και γύρισα να τον δω...

Όχι, δεν ήταν το χέρι του Λάμπρου που έσερνε το τεράστιο καυλί επάνω στο κορμί μου. Ήταν το χέρι της Αννας που τον κρατούσε και τον κατηύθυνε πάνω
κάτω. Ο τεράστιος πούτσος τώρα χάιδευε τον λαιμό μου και μου άγγιζε τα μάγουλα, λίγα εκατοστά πιο πέρα απ΄το βρεμένο με ψωλοχύματα στόμα μου....
Όχι... σκέφτηκα... δεν είναι δυνατόν.... και δεν έκανα λάθος όταν την άκουσα να μου λέει...

«Έλα Αλέκο μου.... φίλησε την ψωλάρα που με γάμησε... σσςςςς... έλα μωρό μου... δείξε ευγνωμοσύνη σ' αυτήν την ψωλάρα... μάτια μου...... η γυναικούλα σου το θέλει πολύ.....»

Τέτοια ξεφτίλα δεν περίμενα ποτέ να νοιώσω... αλλά ... σίγουρα δεν ήμουνα
εγώ αυτός που τα 'κανε όλα αυτά... Κάποιος άλλος ήταν..... Γονατιστός μπροστά στον Λάμπρο, σαν την πιο ξεφτίλα αδερφή, τον έπιασα από τα χέρια της και τον έχωσα σαν πεινασμένος στο στόμα μου... Η πρώτη μου αίσθηση ήταν πως το δέρμα του πούτσου του, ήταν απαλό σαν μετάξι... το κεφάλι του ζεστό και χοντρό σαν μικρό μανταρίνι ίσα-ίσα χώραγε στο στόμα μου... η μυρωδιά του μ' αναστάτωνε και ανατρίχιασα παράξενα με την ιδέα πως ο πούτσος αυτός μου άρεσε... Κοίταξα ψηλά να δω αν με κοιτούσε... και τον είδα να με βλέπει με την ίδια έκφραση σαν της Αννας, όταν πριν λίγη ώρα γαμιότανε και με κοίταζε,....

Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΞΕΦΤΙΛΑ...σκέφτηκα. Σηκώθηκα απότομα κι έτρεξα στο μπάνιο. Το ζεστό νερό έτρεχε ώρα στο πρόσωπό μου και με ανακούφιζε. Όλα βρωμάγανε γύρω μου, αλλά μόνο τη μυρωδιά απ' το σαπούνι μπορούσα να μυρίζω. Αυτό που μόλις είχα περάσει, δεν ήτανε μια απλή παρτούζα. Ήτανε μια αληθινή μύηση... ένα τελετουργικό που είχε παιχτεί τέλεια με βασικό αυτουργό και πρωταγωνιστή... εμένα...

Σκουπίστηκα καλά και γύρισα στην κρεβατοκάμαρα που ήταν άδεια. Πόση ώρα ήμουνα στο μπάνιο, ούτε που ήξερα. Απ' το σαλόνι ακούστηκε η απαλή μουσική του CD που έπαιζε. Τα ρούχα του Λάμπρου λείπανε. Μόνο τα δικά της
ήταν πεταμένα σε μια γωνιά επάνω στο χαλί. Έβαλα το μπουρνούζι μου και γύρισα στο σαλόνι. Η Αννα μόνη της φορώντας το μπουρνούζι του Λάμπρου, καθότανε αναπαυτικά στον καναπέ σβήνοντας το τσιγάρο στο τασάκι που μόλις
είχε τελειώσει. Κοιταχτήκαμε στα μάτια και μου χαμογέλασε όλο γλύκα.

«σ' αγαπώ ματάκια μου....» μου είπε μ' ένα ζεστό φιλί όλο αγάπη..

Δεν μίλησα και άναψα τσιγάρο. Το ρολόι του τοίχου έλεγε δύο παρά τέταρτο... «Αύριο είναι Παρασκευή κι έχω πολύ δουλειά...» της είπα. Σηκώθηκε κι έτρεξε σαν μικρό κοριτσάκι στο μπάνιο. Εγώ έκλεισα τα μάτια μου, χαλάρωσα, κι άκουσα το νερό να τρέχει από το ντους... Το CD είχε από ώρα τελειώσει!"

  

Διαβάστε Επίσης....